Een onderzoek van wetenschappers van de Fujita Health University School of Medicine in Japan laat zien dat een hoge fructose-inname tijdens de zwangerschap bij ratten langdurige veranderingen kan veroorzaken in de ontwikkeling van de hersenen van de nakomelingen. De resultaten zijn gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Stem Cell Reports.
Eerdere onderzoeken brachten een hoge consumptie van fructosehoudende voedingsmiddelen en dranken tijdens de zwangerschap al in verband met een verhoogde kans op diabetes, hart- en vaatziekten en neurologische problemen bij het nageslacht. Hoe deze effecten op cellulair niveau ontstaan, was echter nog niet volledig duidelijk.
Voor het onderzoek kregen drachtige ratten voeding met een hoog gehalte aan fructose in de vorm van high-fructose corn syrup. De onderzoekers zagen dat de volwassen nakomelingen minder goed presteerden op testen voor leren en geheugen. Daarnaast werd minder aanmaak van nieuwe zenuwcellen waargenomen in hersengebieden die belangrijk zijn voor geheugen en cognitieve functies.
De onderzoekers richtten zich vervolgens op neurale stamcellen, de cellen waaruit nieuwe zenuwcellen ontstaan. Bij de nakomelingen die vóór de geboorte aan veel fructose waren blootgesteld, deelden deze stamcellen minder goed, ontstonden minder nieuwe zenuwcellen en veranderde de activiteit van verschillende genen.
Verder bleek dat de fructoseblootstelling tijdens de zwangerschap leidde tot blijvende epigenetische veranderingen. Dit zijn chemische veranderingen aan het DNA die bepalen hoe actief bepaalde genen zijn, zonder de DNA-volgorde zelf te veranderen. Deze veranderingen bleven aanwezig tot op volwassen leeftijd en beïnvloedden genen die betrokken zijn bij de vorming van nieuwe zenuwcellen. Toen onderzoekers de activiteit van deze genen herstelden, verbeterde ook de functie van de neurale stamcellen.
Volgens de onderzoekers wijzen de resultaten erop dat voeding tijdens de zwangerschap langdurige invloed kan hebben op de ontwikkeling van de hersenen via veranderingen in neurale stamcellen. Zij benadrukken dat het onderzoek is uitgevoerd bij ratten. Hoewel eerdere epidemiologische studies bij mensen vergelijkbare verbanden hebben gevonden, is aanvullend onderzoek nodig om vast te stellen of dezelfde mechanismen ook optreden bij menselijke neurale stamcellen.
