Wetenschappers van The University of Manchester en Stanford University hebben in een wereldwijd DNA-onderzoek aanwijzingen gevonden dat de plek waar mensen wonen invloed kan hebben op hun biologische veroudering.
De studie, gepubliceerd in Cell, onderzocht 322 gezonde deelnemers uit Europa, Oost-Azië en Zuid-Azië. Met een zogeheten “multiomics”-aanpak analyseerden de onderzoekers genetica, eiwitten, darmbacteriën, stofwisselingsproducten en metalen.
Door mensen met dezelfde genetische afkomst op verschillende continenten te vergelijken, konden de onderzoekers onderscheid maken tussen genetische en omgevingsinvloeden.
Volgens de studie bleef genetische afkomst sterk verbonden met het immuunsysteem, de stofwisseling en het darmmicrobioom, ongeacht waar mensen woonden. Tegelijkertijd bleek de leefomgeving invloed te hebben op processen die betrokken zijn bij cholesterol, ontstekingen en energieverwerking.
De onderzoekers zagen ook verschillen in biologische leeftijd. Oost-Aziatische deelnemers buiten Azië vertoonden gemiddeld een hogere biologische leeftijd dan deelnemers in Azië. Europese deelnemers buiten Europa leken juist biologisch jonger.
Daarnaast werd een nieuwe mogelijke relatie gevonden tussen een telomerase-gen dat betrokken is bij celveroudering, een specifieke darmbacterie en een vetmolecuul genaamd sphingomyeline.
Volgens de onderzoekers kan de dataset bijdragen aan de ontwikkeling van meer gepersonaliseerde geneeskunde, afgestemd op genetische achtergrond en leefomgeving.