Onderzoekers van het Duitse Instituut voor Humane Voeding (DIfE) en Charité – Universitätsmedizin Berlin tonen aan dat tijdgebonden eten (intermittent fasting) zónder caloriebeperking geen meetbare verbeteringen oplevert in stofwisseling of hart- en vaatgezondheid. De ChronoFast-studie, geleid door prof. Olga Ramich, is gepubliceerd in Science Translational Medicine.
In het onderzoek volgden 31 vrouwen met overgewicht of obesitas gedurende twee weken een eetschema van acht uur: ofwel vroeg op de dag (8.00–16.00 uur), ofwel laat (13.00–21.00 uur), met exact hetzelfde aantal calorieën en voedingsstoffen. Metingen van bloedsuiker, vetwaarden en insulinegevoeligheid toonden geen significante veranderingen.
Wel bleek dat het eetmoment het interne dag-nachtritme beïnvloedde: late eters hadden een circa 40 minuten vertraagde biologische klok en gingen later slapen. “Eettijd fungeert als een signaal voor ons interne ritme – vergelijkbaar met licht,” aldus eerste auteur Beeke Peters.
De onderzoekers concluderen dat de gezondheidsvoordelen uit eerdere studies waarschijnlijk voortkwamen uit onbedoelde calorievermindering. Toekomstig onderzoek zal moeten uitwijzen of het combineren van tijdgebonden eten mét minder calorieën extra effecten heeft, afhankelijk van iemands biologische klok of genetische aanleg.
