---

Suiker

Witte suiker, bruine suiker en verborgen suiker

Witte suiker wordt bereid uit biet- of rietsuiker. Het is een geraffineerd product en bevat niets anders dan suiker, dus geen vitaminen, mineralen, ballaststoffen, water, enz.

Bruine suiker is minder sterk geraffineerd en bevat te verwaarlozen hoeveelheid vitaminen en mineralen. Deze suiker is eveneens een geïsoleerd product. ‘Talrijke onderzoekingen hebben uitgewezen dat het verschil tussen bruine rietsuiker en witte riet- en bietsuiker zo klein is, dat men dit kan verwaarlozen.’ vertelt Jef Houben.

U denkt misschien: "Ja, die suiker in de koffie". Die ziet u, maar de meeste suiker is verborgen suiker. Suiker wordt nl. toegevoegd aan confituur, chocolade, alle mogelijke snoep, gebak, taart, enkele groenteconserven, frisdrank, ijs, wijn, enz. Het dient als conserveermiddel, zoetmiddel en om het product goedkoper te maken.

Het probleem

De oorzaak van stress- en zenuwproblemen moeten we vooral zoeken in een verkeerde voedings- en levenswijze. De hersenen en het zenuwstelsel, en ook de spieren worden gevoed met enkelvoudige suiker nl. glucose.

Koolhydraten worden altijd afgebroken en omgezet tot enkelvoudige suikers d.m.v. zes vitaminen B, vooral B1 en B2, en enkele mineralen. Enkelvoudige suikers kunnen we halen uit fruit en honing.

Geraffineerde riet- en bietsuiker is een tweevoudig suiker en dient dus tot enkelvoudig suiker afgebroken te worden. Daar er geen mineralen en vitaminen meer inzitten, gaan deze suikers deze hulpstoffen uit het lichaam roven om zichzelf af te breken. Hierdoor krijgt men op termijn een tekort aan deze hulpstoffen voor het door onze levenswijze zwaar belaste zenuwstelsel, dat dus ondervoed raakt. ‘Het gebruik van industriesuiker (…) heeft het zenuwstelsel totaal verzwakt.’ toont Jan Dries aan. De stijging van zenuwkwalen, emotionele aandoeningen, geestesziekten heeft zeker te maken met de hoge suikerconsumptie. Het gebruik van suiker leidt op lange termijn tot tekorten aan vitamine A, B, C, D, calcium, magnesium, chroom, selenium, zink, enz.

Een gestoorde koolhydraatstofwisseling onder meer door onvoldoende vitamine B1, verstoort ook de eiwit- en purinestofwisseling en beïnvloedt hiermee dus reumatische klachten.

Ook meervoudige suikers in het zetmeel van granen dienen afgebroken te worden tot enkelvoudige suikers. ‘Het graanzetmeel is moeilijk afbreekbaar, bovendien is de verhouding tussen de vitaminen van het B-complex en de hoeveelheid zetmeel ongunstig. Daar graangerechten, brood en gebak op hoge temperatuur worden bereid, is het verlies aan vitaminen zeer groot. (…) Een zenuwversterkend voedsel is in de eerste plaats een zetmeelarme voeding: zo weinig mogelijk graanvoeding, brood en peulvruchten en daartegenover zeer veel fruit, bessen en vruchten.’

Verder kan suiker rechtstreeks of onrechtstreeks in verband gebracht worden met:

• ziekten van het beenderstelsel, o.a. reuma, osteoporose, artritis, rugklachten
• zenuwkwalen
• stress
• eczema
• overgewicht
• candidiasis
• lever- en pancreasaandoeningen, o.a. diabetes
• hartziekten, arteriosclerose, te veel cholesterol
• nierziekten
• spijsverteringsklachten zoals gisting, opgezette buik, constipatie, winderigheid
• storingen in de stofwisseling en in de schildklier
• te veel maagzuurproductie, maagkwalen
• gedragsstoornissen, ADHD, stemmingswisselingen, agressiviteit, neerslachtigheid, vermoeidheid, enz.
• kanker
• gedaalde immuniteit door de verstoring van het transport van vitamine C door suiker, verhoogde vatbaarheid voor infecties

 

De drang naar suiker kan o.a. verklaard worden door het gebruik van granen. Door zeer goed op bvb. brood te kauwen, wordt een kleine hoeveelheid enkelvoudige suikers aangemaakt, die nodig zijn voor de vertering van het zetmeel. Door onvoldoende kauwen gebeurt dit niet en kan er een drang naar zoet ontstaan.

‘De behoefte aan zoet wordt veroorzaakt door een verkeerde stofwisseling. Door meer rauw te eten, door een goed zuur-basenevenwicht in de voeding en door een geleidelijke overschakeling op natuurvoeding neemt deze behoefte af.’ deelt Jef Houben ons mee.

Een overdreven behoefte aan suiker kan ook ontstaan door een chroomtekort. Chroomsuppletie kan dit helpen voorkomen, evenals uiteraard extra aandacht voor chroomrijke voedingsmiddelen zoals tarwekiemen, groene bladgroente, spinazie, noten, zaden, pitten, zeewier, eidooier, waterkers, biergist.

Gezien de nadelen van suiker voor de volksgezondheid, vraag ik mij af waarom er geen suikertaks wordt ingevoerd? Een beetje zoals de taksen op tabak en alcohol, waarmee de complexiteit van de Belgische Staat gefinancierd wordt o.a. de gezondheidszorg. In dit verband denken we natuurlijk weer aan de hypocriete rol van de overheid.

Voor mensen die nog twijfelen, hier is nog een lijst met 124 nadelige gevolgen van suiker:

http://www.seleneriverpress.com/media/pdf_docs/6_124Ways.pdf

Suiker verlaagt de beschermende HDL-cholesterol en verhoogt de triglyceriden in het bloed, wat nadelig is voor de bloeddruk, het hart en arteriosclerose. (Jean A. Welsh, et alt., Caloric sweetener consumption and dyslipidemia among US Adults, JAMA, 2010; 303 (15): 1490-1497).

In de natuurgeneeskunde zijn we voorstander van het Mediterraan voedingspatroon. Helaas wordt er door deze bevolking nogal wat witte suiker gebruikt en ook witmeel in de vorm van de typische ronde broden. Dit verklaart, naast het gebrek aan beweging, het voorkomen van overgewicht bij deze bevolking. Chronische aandoeningen manifesteren zich echter wel later en minder vaak. Ook in de Mediterrane winkels in ons land vindt men nogal wat snoep en koeken allerhande, naast ook het toevoegen van het gevaarlijke fructose-glucosestroop aan allerlei producten.

Alternatieven

Betere zoetmiddelen zijn: biologische honing en gedroogd fruit.

Ook melasse, ahornsiroop, appel/perenstroop, sucanat, dadelstroop, vruchtendiksappen, agavesiroop, gula java kokosbloesem suiker (Aman Prana), en graanstropen kunnen in aanmerking komen, hoewel het hier toch al om voedingsproducten gaat. Hierin bevinden zich wel nog de mineralen, maar indien teveel gebruikt, kunnen deze ongeraffineerde suikers ook leiden tot een te hoge insulineproductie en de navenante hypoglycemie.

Amasake, gefermenteerde zoete volrijst, is een uitstekende zoetmaker en wordt ook gemaakt van gierst en haver; helaas is de firma ermee gestopt en is er geen Amasake meer beschikbaar. Steviapoeder is ook goed maar door de suiker- en aspartaamindustrie uit de markt geweerd uit eigenbelang. Stevia mag nog steeds niet als supplement verkocht worden. Door de uitwendige toepassingen verkoopt men stevia ook als blad of poeder. Is wel te verkrijgen als rebaudioside in strooibusjes of tabletjes.

Zie verder: www.esstevia.nl

Er zijn wel nog steviaplanten te verkrijgen bij tuincentra.

Wie nog in de overschakelingsfase zit, kan bvb de klassieke confituur (met of zonder suiker) vervangen door de bioconfituur van Fiordifrutta, die alleen uit fruit bestaat, bereid op heel lage temperatuur waardoor de smaak en de kleur van het fruit intact blijven, en ook de vitamines en mineralen.

Wie een alternatief wil voor chocopasta kan tijdens de overschakelingsfase gebruik maken carobpasta, gemaakt van carob (zelfde smaak en kleur als chocolade) en traag opneembare granenstropen zoals gerste- of maïsmoutstroop.

Beide producten zijn te verkrijgen in de natuurwinkel.

Chemische surrogaten

Er bestaan allerlei suikersurrogaten zoals aspartaam, xylitol, sorbitol, saccharine e.a. Het overschakelen naar producten waarin deze surrogaten zitten, toont alleen maar aan dat men het noorden kwijt is in de voeding. In een gezonde voeding worden bijna geen voedingsproducten gebruikt, en is suiker, zout, alcohol, koffie, enz. niet nodig. Men belast er alleen maar het lichaam mee en het geestelijk functioneren.

Fructose en fructose-glucosestroop

Speciale aandacht wil ik besteden aan de in opgang zijnde zoetmaker fructose. Dit wordt op etiketten ook vermeld als vruchtensuiker, fruitsuiker, sorbitol, invert, invertsuiker, invertcrème, levulose, E 420, fructose-glucosesiroop,…. Fructosesiropen of High Fructose Corn Syrup (HFCS) worden als goedkope suikervervanger toegevoegd aan alles wat maar zoet gemaakt moet worden zoals limonade, appelmoes, chocolade, choco, augurken, toast, drop, ketchup en andere sauzen, zilveruitjes, confituur, fruitsap enz.. In de VS is meer dan de helft van de gebruikte zoetstof fructose.

Te veel fructose-inname kan echter leiden tot fructose-intolerantie en volgens Walter Faché lijdt al 36% van de Westerse bevolking hieraan. Dit ontstaat door een aangeboren of verworven defect aan het enzym fructokinase dat fructose omzet in glucose in de lever. Als dit enzym onvoldoende wordt aangemaakt, ontstaat er een ophoping van fructose in het bloed, waarvan een deel door de nieren wordt uitgescheiden en een ander deel wordt omgezet tot het schadelijke sorbitol.

Als het enzym aldolase ontbreekt, ontstaat er bovendien een ophoping van fructose-1-fosfaat naast fructose, in de lever, nieren en darmslijmvlies. In de lever kan hierdoor ATP tot urinezuur worden afgebroken dat in de gewrichten kan neerslaan met risico op reuma en jicht als gevolg. Fructose-stapeling kan zich uiten in:

"trillen, duizeligheid, misselijkheid, lusteloosheid, geel zien, hoge buikpijn, brijachtige ontlasting, vocht vasthouden, een gezwollen onderbuik, jeuk, gemakkelijk ontstaan van blauwe plekken, krampen, nachtmerries, slaapproblemen, transpireren, frequent plassen, uitdroging, zwakte, onverklaarbare koorts en verstopping. De klachten bij kinderen zijn vooral slechte groei, overgeven, moeizaam drinken, buikpijn, diarree, hypoglycemie, puntbloedingen, geelzucht en een vergrote lever. In de urine komen dan fructose, tyrosine en methionine voor. Tyrosine en methionine zijn essentiële aminozuren. Tyrosine is nodig bij de vorming van de schildklierhormonen en de vorming van de belangrijke hormonen dopamine, noradrenaline en adrenaline. Zonder methionine is het leven niet mogelijk omdat het de hoogst essentiële stof SAM of zwavel-adenosylmethionine aanmaakt, die nodig is voor de synthese van levensbelangrijke stoffen zoals melatonine, adrenaline, carnitine, choline, cysteïne, taurine, enz. Eén op de 30.000 levendgeborenen heeft deze enzymdeficiëntie." (Faché, p.163-164). Verder komt bij deze mensen ook frequent een tekort aan zink, foliumzuur en tryptofaan voor. Ook hyperactiviteit en depressie zijn in verband te brengen met fructose-intolerantie.

Minder bekend is de fructosemalabsorptie door onvoldoende schildklierhormoonproductie en periodieke glucosespiegels, waardoor minder fructose uit de darm wordt opgenomen. Hierdoor wordt de fructose in de dikke darm door darmbacteriën en de Candidaschimmel omgezet in vetzuren, kooldioxide en waterstof. Dit kan leiden tot winderigheid, diarree en darmkrampen.

Zie ook http://www.osteopathietexel.nl/pages/voeding_suiker.htm

Strijden tegen suiker en vóór de volksgezondheid

In Duitsland is er een groep artsen die zich verenigd hebben om te proberen bij de Europese Unie een verbod op de toevoeging van suiker in ontbijtgranen te bekomen. Zij hebben berekend dat dit voor de gezondheidszorg een besparing zou betekenen van 70 miljard euro, te danken aan de besparing die het zou teweegbrengen in de zorgen voor hoge bloeddruk, arteriosclerose, diabetes, overgewicht… Zij vechten echter tegen de bierkaai, want voor 1 vertegenwoordiger van consumenten bij de EU, zijn er 100 vertegenwoordigers of lobbyisten van de producenten.

Zie http://frontal21.zdf.de/ZDFde/inhalt/1/0,1872,1001633_idDispatch:9597540,00.html

We denken hier ook aan prof. Paul Bouts (1900-1999), pionier van de natuurgeneeskunde in België, auteur van een 15-tal boeken, oprichter van de beroemde natuurwinkel Sol et Vita en het retraitecentrum Sint-Paulus te Rotselaar. Hij had de ondankbare taak om aan gezondheidseducatie te doen in de jaren ’50 van de vorige eeuw, toen de raffinage van meel en suiker volop opgang maakte en werd beschouwd als een wonder van de vooruitgang. Hij stelde bij zijn patiënten in zijn praktijk de talrijke tekens vast van demineralisatie en verzuring. Het is bedroevend, zonder meer bedroevend, om te zien hoeveel mensen er 50 jaar later nog steeds dagelijks tientallen grammen suiker gebruiken in hun voeding, zelfs zonder dat ze zich ervan bewust zijn, verborgen in allerlei voedingsproducten.

Een andere pionier van de natuurgeneeskunde, in Amerika, dr. Hazel Parcells (1889-1996):

"Een dergelijk industrieel bewerkte substantie is ver verwijderd geraakt van haar natuurlijke staat. In elke fase van het raffinageproces blijven waardevolle voedingselementen, vitaminen en mineralen achter. Wat we krijgen, het eindproduct witte suiker – bezit niets van de

beschermende elementen die nodig zijn voor de juiste vertering en het gebruik ervan door het lichaam. Bovendien werkt witte suiker verslavend."

(Dispenza, J., Optimaal gezond en vitaal, p.105)

Verder kennen we ook nog Jack LaLanne (1914-2011), pionier van de fitnesstraining en oprichter van de eerste fitnesscentra in Amerika, die op zijn 95^e nog een nieuw boek uitbracht over gezonde voeding en beweging. Hij verklaarde zijn agressie als jongere - hij stak o.a. tweemaal het ouderlijk huis in brand – aan het gebruik van witte suiker. Na het ontmoeten van een gezondheidspionier, gooide hij zijn leven helemaal om en werd een echte gezondheidsfreak, schreef allerlei boeken en had 30 jaar lang een populair TV-programma met ochtendgymnastiek. Zie verder: www.jacklalanne.com

 

Geraadpleegde literatuur:

Coussement, F., Suikerverslaving, Eindwerk ingediend tot het behalen van het diploma van Consulent Voeding Gezondheid en Levenswijze, Europese Academie voor Complementaire Gezondheidszorg, 1999

Dispenza, J., Optimaal gezond en vitaal

Dries, J., Biorelaxatie, Nieuw Leven, Genk, 1986

Faché, W., Gezond ontbijten, Publi Media VIOW, Laarne, 2005

Houben, J., Voedingsmiddelenleer, Arinus, Genk, s.a.

Proesmans, R., Optimaal gezond zonder medicijnen

Vogel, A., De kleine dokter, Kosmos-Z&K Utrecht, 1995

ZDF, Heute-journal, 8 mei 2010

 

© Luc Van Oost – gezondheidstherapeut – www.lucvanoost.be

Dit artikel is auteursrechtelijk beschermd en mag op geen enkele wijze worden vermenigvuldigd of doorgegeven worden aan anderen zonder toestemming van de auteur.

Dit artikel werd met de meeste zorg samengesteld. Niettemin is het nooit geheel uitgesloten dat informatie door tijdsverloop, recent wetenschappelijk onderzoek of andere oorzaken onjuist, onvolledig of achterhaald is. De auteur kan niet aansprakelijk gesteld worden voor enige directe of indirecte gevolgen voortvloeiend uit de gegevens. Dit artikel is niet bedoeld als vervanging voor een medische diagnose en medische zorg door een arts. De lezer wordt uitdrukkelijk geadviseerd zijn arts te raadplegen bij enigerlei klachten of symptomen.

Suggesties, commentaar en reacties zijn steeds welkom op het vermelde e-mailadres.