Moderne slavernij is volgens onderzoekers van de Universiteit van Surrey en de Universiteit van Sussex geen toevallig verschijnsel, maar hangt vaak samen met de manier waarop wereldwijde toeleveringsketens zijn ingericht. Bedrijven die sterk sturen op lage kosten en efficiëntie creëren volgens de onderzoekers omstandigheden waarin uitbuiting moeilijk zichtbaar wordt.
Wereldwijd leven naar schatting 27 miljoen mensen onder omstandigheden die als moderne slavernij worden beschouwd. Hoewel steeds meer landen bedrijven verplichten om risico’s in hun toeleveringsketens te rapporteren, concluderen de onderzoekers dat deze rapportageplicht op zichzelf weinig verandert aan de praktijk.
Volgens de studie vergroten bedrijven vaak bewust de afstand tot de meest kwetsbare schakels in hun keten. Die afstand kan geografisch, organisatorisch of digitaal zijn, bijvoorbeeld wanneer algoritmen werknemers aansturen zonder direct menselijk toezicht. Daardoor ontbreekt vaak goed inzicht in de arbeidsomstandigheden.
De onderzoekers stellen dat veel organisaties zich vooral richten op audits, rapportages en naleving van regels, terwijl juist direct contact met werknemers en samenwerking tussen bedrijven, overheden en maatschappelijke organisaties nodig is om misstanden beter te herkennen en aan te pakken.
Een belangrijke aanbeveling is dat bedrijven meer investeren in kennis van hun volledige toeleveringsketen en werknemers zelf betrekken bij besluitvorming. Volgens de onderzoekers kan meer inzicht in de praktijk helpen om effectievere maatregelen tegen moderne slavernij te ontwikkelen.
Bron: University of Surrey, gepubliceerd in Supply Chain Management.
