De zon blijkt in de huidige 25e zonnecyclus (gestart in 2019) veel actiever dan wetenschappers verwachtten. NASA en NOAA voorspelden een zwakke cyclus, omdat de vorige cycli steeds minder actief waren. In werkelijkheid begon de zonne-activiteit veel eerder en veel sterker. Sinds 2019 liggen de aantallen zonnevlekken zo’n 30% hoger dan bij cyclus 24. In juli 2025 waren er dubbel zoveel zonnevlekken als voorspeld. In augustus 2025 werd het hoogste gemiddelde aantal zonnevlekken in 23 jaar gemeten.
Effecten tot nu toe zijn veel meer en krachtigere zonnevlammen en coronale massa-ejecties (CME’s). Verschijnsel van “cannibal CME’s”, waarbij meerdere uitbarstingen samensmelten tot één veel krachtiger storm. Buitengewoon grote zonnevlekken (soms tien keer groter dan de aarde). Gigantische structuren aan het zonne-oppervlak, zoals een plasmawolk 13 keer groter dan de aarde, enorme zonnetornado’s, een poolwervel en een “plasmawaterval”.
Gevolgen voor de aarde
Meer poollichten (aurora’s), ook op lagere breedtegraden.
Veranderingen in de bovenste atmosfeer: minder zeldzame nachtlichtende wolken, opwarming van de thermosfeer en meer luchtweerstand voor satellieten (met risico op vroegtijdige terugval naar aarde).
Verstoringen van radio- en satellietcommunicatie door krachtige X-klasse zonnevlammen.
Wetenschappelijke inzichten
Parker Solar Probe bevestigde eindelijk de theorie van magnetische reconnectie als bron van zonne-uitbarstingen.
Nieuwe gegevens wijzen erop dat het magnetische veld van de zon veel dichter bij het oppervlak wordt gegenereerd dan gedacht (20.000–30.000 km diep in plaats van 200.000 km).
Zogenoemde akoestische oscillaties diep in de zon spelen een rol in rotatieverschillen en magnetische activiteit.
De zonnewind is sinds 2008 ook sterker dan verwacht, wat eerdere modellen onderuit haalt.
Nieuwe cyclus-hypothese
Naast de 11-jarige en 22-jarige Hale-cyclus zou nu ook een 100-jarige Gleissberg-cyclus (CGC) opnieuw zijn gestart.
Dat zou betekenen dat we niet alleen nu, maar ook in de komende decennia (cycli 26–28) steeds meer en krachtigere zonne-activiteit kunnen verwachten.
Rond 2070 (cyclus 28) wordt mogelijk het echte maximum bereikt, twee keer zo intens als nu.
Risico’s en kansen
Grootste risico’s: satellieten, astronauten en communicatiesystemen.
Grootste zichtbare gevolg: veel vaker spectaculaire aurora’s op aarde.
