1.0 Inleiding
Eén van de moeilijkste dingen in het leven is wel het leren accepteren van wat er zoal is gebeurd tijdens een crisis om dan te beseffen en niet te vergeten dat je de mogelijkheid hebt om deze crisis op een prettige manier achter je te laten. Want het leren accepteren én integreren van de inhoud en de betekenis van deze crisis is een teken dat je bezig bent deze – soms pijnlijke en vervelende – ‘uitdaging’ achter je te laten.
Een crisis of ‘verlies’ van welke aard dan ook schreeuwt om ‘integratie’; om op één of andere manier het onbekende – dat wat buitengesloten was, bijvoorbeeld je destructieve cellulaire herinneringen, je valse ongezonde overtuigingen, e.d. – te heropenen én te verwerken. ‘Verlichting’ vindt niet plaats door beelden van licht te visualiseren, maar door de donkere aspecten van jezelf in de bewuste persoonlijkheid te integreren [Carl Jung].
Helaas, pas wanneer de crisis toeslaat, worden we plotseling wakker geschud. Plotseling zien we dat het leven niet slechts een paradijs is, maar een weg met obstakels, hindernissen en dwalingen. En dan hebben we een keuze om die moeilijkheden die zich voordoen te negeren en te wensen dat ze allemaal verdwijnen. Of … om ze te integreren in onze levenservaringen en uiteindelijk tot de conclusie komen dat we leven in een illusie [1]. Want alles wat we zien is in werkelijkheid een illusie. We denken dat we zien, wat we zien. Dit komt omdat alles de afspiegeling is van onze eigen fantasieprikkel. In principe is er niets en omdat er niets is, proberen we het zelf in te vullen zodat het iets wordt. Het beeld dat iemand van de werkelijkheid heeft, is dus gebaseerd op zijn waarnemingen – zijn zintuigen – en de verwerking van deze signalen in onze hersenen.
Illusies zijn gebaseerd op foutieve waarnemingen van reële externe prikkels. Het begrip illusie heeft dus betrekking op een proces in onze ‘geest (onze hersenen, het bewustzijn) waarbij onze gedachten ons iets anders voorspiegelen dan wat wij in werkelijkheid meemaken.’
[1] Een illusie is een schijnbare werkelijkheid of een onjuiste interpretatie van de werkelijkheid.
2.0 Integratie betekent heel-wording van je hoger bewustzijn
Integratie vereist altijd een soort overgave. ‘We blijven er niet in hangen, maar we weten in ons achterhoofd dat het er nog is’. Het is een innerlijke strijd om je over iets heen te zetten, wat je liever niet doet. Ware integratie is dan ook een reis van steeds diepere acceptatie van jezelf – de goede en minder goede kant van jezelf bekijken – en heeft altijd transformatie als gevolg. Op persoonlijk niveau vindt emotionele integratie plaats als een persoon zowel kan lachen als huilen, maar tegelijkertijd ook doodsbang en volkomen vredig is. Daarentegen vindt spirituele integratie plaats wanneer je jezelf als een deel van het grotere geheel – de medemens en de kosmos – ziet.
De uiteindelijke bedoeling is dat we niet blijven hangen in een (emotionele) crisis, maar dat we het in de cirkel van emotionele genezing trekken, waar het kan worden getransformeerd en gedecimeerd. In plaats van erdoor te worden achtervolgd en onze energie eraan te verspillen door het proberen weg te stoppen of te ontkennen, ervaren we juist innerlijke vrede door een diepere acceptatie van ons hoger bewustzijn, je ziel. Want de crisis of het ‘verlies’ onder ogen zien betekent jezelf de waarheid vertellen over wat er gebeurd is. ‘Ja, de man of vrouw van wie ik hield, is er vandoor gegaan en met iemand anders getrouwd’. ‘Ja, ik ben mijn baan kwijt’. Het ‘verlies’ aanvaarden betekent ‘snappen’ dat er geen terugweg meer mogelijk is en het aldus moeten worden aanvaard. ‘Je ontkomt er niet aan’. Dit oud stukje energiegeschiedenis of levenservaring maakt nu deel uit van jou en je levenspad en dat zal niet veranderen, tenzij je er een ‘plekje’ voor kunt vinden. Er een plekje voor vinden betekent je realiseren dat je door je ‘verlies’ een gelegenheid tot transformatie hebt gekregen, te zien wat die transformatie is geweest en vervolgens de betekenis ervan te ontvangen.
Soms bestaat zo’n transformatie uit een verandering van jezelf, of een verandering in gedrag. Maar meestal is de transformatie spiritueel. Dat wil zeggen dat je een volledig nieuwe kijk hebt op het leven – jouw persoonlijk leven – en de wereld. Want wanneer we zowel onze positieve als negatieve (levens)ervaringen integreren, worden we meer en meer goddelijk lichtwezens.
3.0. Het integratieproces
‘Een crisis spoort ons aan om bepaalde zaken te integreren’
Het realiseren van een integratie is een proces op zich. Het is een stapsgewijze onderneming, waarin je vaak twee stappen voorwaarts en één stap terug doet. Je ervaart iedere keer de pijnlijke ervaring(en) tot het moment dat je begint te beseffen dat het een deel – een stukje energiegeschiedenis – van je leven is. Je zult dus delen van jezelf moeten leren accepteren die je liever niet onder ogen wilt zien. Misschien vind je het moeilijk om dat ene deel van jezelf te accepteren dat heeft bijgedragen aan de crisis of het ‘verlies’. Maar je staat er niet alleen voor, want je zult de benodigde aanwijzingen van je hoger bewustzijn – je ziel – krijgen over de dingen die je moet integreren door op te merken wat je het liefst zou willen negeren, uitstellen of terzijde schuiven. Hoe meer je dingen probeert te negeren, hoe meer ze aan je zullen kleven. Omdat ze in feite een (energie)deel zijn van jezelf!
‘Acceptatieproces is niet een bijzaak van moeilijke tijden, het is één van de doelen ervan’
Terwijl je werkt aan dit integratieproces – het accepteren van je ‘goede’ en minder ‘goede kanten’ – zul je langzaam gaan merken dat het ‘verlies’ of de crisis waarin je zit, haar greep op je verliest. ‘Je bent op zo’n moment aan het transformeren’. Je beeld van de werkelijkheid is aan het veranderen, met als gevolg dat je diep van binnen een groter gevoel van vrede hebt. Dus integratie gaat niet alleen over het accepteren van de moeilijke, verachtelijke (energie)delen – je oude energiegeschiedenis – van onszelf; het gaat ook om het accepteren van onze grootsheid, genialiteit en innerlijke schoonheid. Vreemd genoeg kan dit soms net zo moeilijk zijn; het accepteren dat je een goddelijk (energie)wezen bent met ongekende krachten en mogelijkheden. Het afwijzen van je ‘rijkdommen’ kan ook bijdragen aan de moeilijke tijden, crisissen en uitdagingen. Maar op een persoonlijk emotioneel niveau betekent dat deze reis van integratie steeds meer aspecten van onszelf erkennen – de goede, slechte en lelijke dingen: het simpele, het buitensporige en het fantastische. En hoe meer we in staat zijn deze tegenstellingen te integreren – vooral die onze emoties door elkaar schudden – hoe meer we zien dat alles en iedereen erbij hoort. ‘Je hebt namelijk je medemens nodig om spiritueel te groeien’.
‘Scheppen is creëren’
4.0 Het bredere perspectief zien
‘De mens raakt niet in de war door de dingen, maar door zijn mening over de dingen’ [Epictetus]
Zelfs de kleinste irritatie of zelfs de kleinste probleempjes ervaren die ervoor zorgen dat we overdreven (emotioneel) reageren of erdoor uit balans raken, is een teken dat integratie nodig is! Elke kleine oneffenheid – meningsverschil, ruzie of boosheid in een willekeurige confrontatie met mensen wijst erop dat je energiegeschiedenis – je energieverleden ofwel je vorige levens – wordt getriggerd!
De ziel begrijpt wat het verstand (de geest, de breinmassa) niet kan bevatten!
Een crisis spoort ons hoe dan ook aan om bepaalde zaken te integreren, onze grenzen te verleggen en meer te accepteren. Dit acceptatieproces is niet een bijzaak van moeilijke tijden. Neen het is één van de doelen ervan, aangezien we van nature spiritueel zijn. Ieder goddelijk wezen is doordrongen met het Goddelijk Natuurlijk Bewustzijn, het DNA (Divine Natural Awareness) en juist dat goddelijk bewustzijn blijft het leven ons in de juiste richting van groei duwen.
Integratie kan in een ‘second’ plaatsvinden wanneer je elk onderdeel van je bestaan accepteert. Zelfs de irritante, de onderdelen die je wilt ontkennen, vernietigen en verloochenen. Of het kan natuurlijk ook (heel) langzaam gaan, naarmate je dag na dag, geleidelijk accepteert wat er is gebeurd. Je wordt niet ‘heel’ doordat je van dat pijnlijke of afschuwelijke af bent, maar dat je het hebt omarmd. Dat wat je in het verleden zo moeilijk vond om te integreren, bewust te maken, te accepteren en er een plekje voor te vinden, is een natuurlijk onderdeel van het helingsproces van je crisis of ‘verlies’.
Vraag jezelf gedurende een ‘crisis of verlies’ steeds af: ‘Als deze ervaring een diepere betekenis zou hebben, wat zou deze dan zijn?’ Anders gezegd: ’Wat vraagt deze moeilijke, pijnlijke ervaring mij te begrijpen, bewust te worden, naartoe te groeien of te worden?
‘De weg naar integratie geeft je – hoe dan ook – een gevoel van hoop, maar het verlangt volharding’
5.0 Volharden
‘Het motto ‘zet door’ heeft de problemen van de mens altijd opgelost en zal dit blijven doen’ [Wolfgang van Goethe]
Volharding is lef hebben, je vastbijten en vastberaden zijn. Bereid zijn om te herhalen en te herhalen en te herhalen tot je het gewenste effect hebt bereikt. Volharding zegt: geef niet op!
Wanneer je besluit om te volharden, doe je dit niet omdat je één of andere idioot bent, niet omdat je van binnen niet weet hoe penibel je huidige crisissituatie is. Nee je doet dit omdat je, ondanks duizenden redenen om ontmoedigd te zijn, ervoor kiest om door te gaan, het uit te vechten, hoe hopeloos de situatie ook lijkt te zijn.
De kracht van volharding is vooral vereist wanneer we te maken hebben met intense, emotionele omstandigheden of als meerdere moeilijke zaken zich hebben opgestapeld. Wanneer er bijvoorbeeld een ernstige ziekte bij je is gediag-nosticeerd, je zus of broer plotseling is overleden, je partner er met een ander vandoor is gegaan.
Maar weet en realiseer je dat in de verte de toekomst zijn armen heeft uitgespreid om je te ontvangen. Klaar om je te geven waar je de moed voor hebt om het te vragen. De toekomst wil de handen met je ineenslaan om een nieuw hoofdstuk in je leven te creëren. Maar zal en kan dit niet doen wanneer jij op dezelfde plek vastgenageld blijft staan, al zeurend en klagend, passief, boos en angstig. En dat komt doordat de toekomst altijd precies zo naar ons toekomt als het verwachten. ‘We creëren namelijk zelf onze eigen toekomst!’
In dit opzicht is volharding visionair. Wanneer je volhardt, weet je diep van binnen dat je jouw deel van het onzichtbare contract tussen jou en de kosmos – tussen jou en je hoger, innerlijk bewustzijn, je ziel – wordt uitgevoerd. In plaats van je machteloos te voelen, voel jij dan dat je tot leven komt. In plaats van slachtoffer te voelen, weet je diep in je binnenste dat deze keuze om actie te ondernemen op een dag zal worden beloond! Door nu een moment de tijd te nemen om te bedenken hoe en op welk gebied je mogelijk moet volharden, zul je naar ik hoop een grote stap voorwaarts maken.
6.0 Slot
‘Integratie en volharding leidt tot bewustzijnsverschuiving’
Onder ‘bewustzijn’ verstaat men dus de mogelijkheid om over gedachten, emoties, waarnemingen of herinneringen te beschikken en zich van hen ‘gewaar’ te zijn; ze waar te nemen, zich ervan ‘bewust’ te zijn van je eigen psychische processen. Weten van wat er in je omgaat, weten van wat je ziet, hoort of voelt en daarover kunnen vertellen. ‘Het weten en kennen van het bestaan van iets of van zichzelf. Het besef hebben van jezelf’.
‘Zonder bewustzijn, niets ervaren’
Bewustzijnsverruiming is het proces waarbij je begrip en de waarneming van jezelf en de wereld om je heen worden vergroot. Het betekent dat je loskomt van oude patronen, dogma’s en beperkende gedachten. Hierdoor ontstaat ruimte voor nieuwe perspectieven, persoonlijke groei en innerlijke rust. Dit betekent dat je bewust kijkt naar je eigen gewoonten, overtuigingen en emotionele triggers! En een hulpmiddel om dit te realiseren is meditatie, ademhalingsoefeningen en yoga; het bewustzijnswerk!
‘Bewustzijnswerk’ bouwt een beetje tijd in. Tijd tussen een gebeurtenis en jouw reactie. Die tussenliggende tijd geeft je de ruimte om te observeren wat de gebeurtenis, crisis of verlies zoal met je doet. Die tijd is er altijd al geweest, maar we hebben sterk de neiging om al onze pijnlijke situaties te vermijden. Juist nu door in stilte te observeren wat er in je omgaat – zonder oordeel – train jij je ‘geest ‘(het bewustzijn, je breinmassa) om minder vast te zitten in automatische, emotionele reacties. De bewustwording en het erkennen hiervan is stap één van de innerlijke reis naar |wie-je-werkelijk-bent|; een goddelijk energie wezens met ongekende mogelijkheden.
‘Bewustzijnsverruiming bij meditatie wordt bereikt door het volharden in een bepaalde aandachtsconcentratie bij een ontspannen lichaamshouding’
6.1 Bewustzijnsverruimende middelen gebruiken?
‘Waarschuwing!’
Bewustzijnsverruiming, of psychedelische ervaring, is geen recent verschijnsel. In de oudste geschriften van het hindoeïsme wordt de somadrank bezongen en uit beschrijvingen van Herodotos is bekend, dat de Skythen bij een begrafenis hennep op hete stenen wierpen en de rook inademden. Indianen uit Midden- en Zuid-Amerika gebruiken yagé (drank bereid uit een klimplant) en soorten paddenstoel als bewustzijnsverruimende middelen. Het rituele gebruik van peyote (een mescaline-bevattend cactusproduct) is in Midden- en Zuid-Amerika sedert de Azteken in gebruik gebleven.
Ayahuasca is een Zuid-Amerikaanse hallucinogene drank. De kleur is bruin/ rood en de smaak is erg bitter. Ayahuasca wordt gemaakt uit twee planten: de Psychotria viridis en de slingerplant Banisteriopsis caapi. De Psychotica viridis bevat de werkzame stof DMT.
De Banisteriopsis zorgt ervoor dat DMT niet afgebroken wordt en lang blijft doorwerken. De plant Banisteriopsis caapi bevat echter MAO-remmers (harmine, harmaline, en tetrahydroharmine). Zij remmen de werking van de MAO-enzymen. De afbraak van DMT door MAO wordt hierdoor tegengaan waardoor DMT het brein kan bereiken en de psychedelische effecten gevoeld worden.
Het Soma plantje kennen we nu onder de naam Perganum Harmala, ook wel bekend van de Syrische wijnruit! Het is een plantje dat veelvuldig wordt gebruikt in de Ayurvedische geneeskunst, en beschreven in de Rg Veda als de Soma plant. Het is tevens de levensplant van Zoroaster, en was bekend als Haoma beschreven in de Avesta Veda.
Er zijn legio verhalen over deze plant te vertellen, maar het was de heilige plant van profeet Mohammed die de Esphand (Arabische naam van deze plant) inname vóórdat hij de Koran van God doorkreeg. ’De Epshand verdrijft de kwade geesten, geneest malaria, koorts en zorgt voor verheldering van de geest’.
Leonardo da Vinci en Michael Angelo kenden deze plant en gebruikten hem om hun visionaire talenten te vergroten. Da Vinci geeft zelfs openlijk toegegeven dat het een slim voedingssupplement voor hem was.
‘Hersenveranderingen?’
Kleine of enorme doses stimulerende middelen kunnen alle niveaus van cellulaire herinneringen (je energiegeschiedenis) activeren en wel in zo’n sterke mate, dat ze niet langer meer in toom te houden zijn en dat zelfs ‘hersenbeschadigingen of -veranderingen’ optreden.
Volgens Ton Schoffelmeer, hoogleraar Psychofarmacologie aan het VUmc is het bewezen middels scans (fMRI), dat de hersenen door ‘drugsgebruik’ veranderen. De verandering in de hersenen leiden tot compulsief obsessief gedrag. Verslaving is daarom een echte ziekte. ‘Verslaving is een psychiatrische aandoening of ziekte, die kan ontstaan bij kwetsbare mensen indien zij zichzelf verslavende, psychoactieve stoffen toedienen’. Zijn definitie wordt gegeven vanuit een ‘neurobiologisch perspectief’.
Hersenverandering: definitief of tijdelijk?
Een belangrijke vraag is: hoe definitief zijn de hersenveranderingen? Prof. Schoffelmeer denkt dat ze nooit meer weggaan! ‘Die veranderingen gebeuren in gebieden van de hersenen die de motivatie bepalen en die een belangrijke rol spelen bij je cognitieve performance, de manier waarop je cognitief functioneert. Juist die zenuwcellen veranderen voor altijd van functie. Niet onmiddellijk; het is een langzaam proces!’
Maar hoe definitief is definitief? Schoffelmeer: ‘ik zou zeggen: heel lang’.
Anders gezegd: pas op met het gebruiken van stimulerende middelen om een kleine of grote bewustzijnsverandering – het opruimen van je energiegeschiedenis – te bewerkstelligen!
[1] Nieuwsbrief ‘Een geforceerde verlichting’ – September 2017; www.millennium-visie.org
Hans Zevenboom
