Blootstelling aan licht tijdens de nacht hangt samen met belangrijke en mogelijk schadelijke veranderingen in de structuur en werking van het hart. Dat blijkt uit een onderzoek onder meer dan 11.000 mensen, dat vandaag (donderdag) is gepubliceerd in het European Heart Journal [1].
Het onderzoek werd geleid door professor Lu Qi van Tulane University in New Orleans, Verenigde Staten. Hij zei: “Eerdere observationele onderzoeken hebben nachtelijke blootstelling aan licht in verband gebracht met een hoger risico op hart- en vaatziekten, maar er is nog weinig bekend over de veranderingen in de structuur en functie van het hart die hiermee samenhangen. Met dit onderzoek wilden we nagaan wat er op termijn met het hart gebeurt wanneer mensen ’s nachts aan te veel licht worden blootgesteld.”
Aan het onderzoek deden 11.071 mensen mee die deelnemen aan de UK Biobank-studie. Alle deelnemers droegen zeven dagen lang een lichtsensor om hun pols om de hoeveelheid licht tijdens de nacht te meten. Drie jaar later kregen zij een MRI-scan van het hart om de structuur en werking van het hart nauwkeurig te onderzoeken.
De onderzoekers vergeleken mensen die ’s nachts werden blootgesteld aan lichtniveaus van meer dan drie lux met mensen die tijdens de nacht vrijwel geen lichtblootstelling hadden.
Daaruit bleek dat mensen met een hoge nachtelijke lichtblootstelling een verdikking hadden van de wand van de linkerhartkamer, een van de kamers van het hart. Hierdoor werd de ruimte binnen deze hartkamer kleiner. Er waren ook aanwijzingen dat het vermogen van de hartspier om tijdens een hartslag soepel te bewegen was verminderd. Dit kan een vroeg teken zijn van een verminderde hartfunctie. Daarnaast vonden de onderzoekers veranderingen in de rechterhartkamer en de linkerboezem.
Professor Qi zei: “Dit is het eerste onderzoek in zijn soort en het laat zien dat blootstelling aan hogere lichtniveaus tijdens de nacht samenhangt met veranderingen in de structuur en werking van het hart. Dit wordt cardiale remodellering genoemd. We zien dit meestal als reactie op langdurige belasting of beschadiging van het hart. Het is een manier waarop het lichaam zich aan die belasting probeert aan te passen, maar uiteindelijk kan dit het hart verzwakken en bijdragen aan hartfalen.
“Lichtvervuiling wordt steeds meer gezien als een nieuwe risicofactor voor hart- en vaatziekten. Onze bevindingen suggereren, samen met bewijs uit andere onderzoeken, dat het verminderen van nachtelijke blootstelling aan licht door artsen en beleidsmakers zou kunnen worden overwogen als een mogelijke strategie om hartziekten te helpen voorkomen.”
In een begeleidend redactioneel commentaar [2] schreven professor Thomas Münzel van het Universitair Medisch Centrum Mainz in Duitsland en collega’s: “Het is tijd dat artsen, vooral artsen die patiënten met hartfalen of boezemfibrilleren behandelen, vragen gaan stellen over de slaapomgeving: hoe donker de slaapkamer is, of iemand nachtdiensten werkt en hoeveel beeldschermgebruik er na zonsondergang plaatsvindt. De adviezen zijn eenvoudig en goedkoop: verduisterende gordijnen, warmgekleurd licht naast het bed en het afdekken van kleine stand-by-ledlampjes op elektronische apparaten.
“Vanuit het oogpunt van de volksgezondheid zijn de gevolgen nog groter. Lichtvervuiling is een van de weinige milieurisico’s die steden rechtstreeks en tegen relatief lage kosten kunnen aanpakken. Afgeschermde armaturen, lampen met een warmer lichtspectrum en dimbare of bewegingsgestuurde straatverlichting zijn al beschikbaar, energiezuinig en klimaatvriendelijk.
“Uiteindelijk is dit onderzoek meer dan alleen een interessante observatie. Het legt een belangrijke verbinding tussen wat satellieten ons al laten zien — een planeet die ’s nachts steeds feller verlicht raakt — en wat er klinisch in ons lichaam gebeurt: harten die stijver, zwakker en minder efficiënt worden. Het verband is biologisch aannemelijk, de omvang van de effecten is klinisch relevant en de dosis-responsrelatie is duidelijk: meer licht hangt samen met ongunstigere uitkomsten. De conclusie is duidelijk: duisternis verdient erkenning als een belangrijke factor voor de gezondheid, net als een goede bloeddrukcontrole en schone lucht.”
References
[1] ‘Nighttime light exposure and cardiac structure and function’, by Jin Dai et al, European Heart Journal, doi: https://doi.org/10.1093/eurheartj/ehag563
https://academic.oup.com/eurheartj/article-lookup/doi/10.1093/eurheartj/ehag563
[2] ‘The dark night as a cardiovascular vital sign: personal light exposure, subclinical cardiac remodelling, and the urban exposome’, by Thomas Münzel et al, European Heart Journal, doi: https://doi.org/10.1093/eurheartj/ehag650
https://academic.oup.com/eurheartj/article-lookup/doi/10.1093/eurheartj/ehag650
