Nu klimaatverandering leidt tot vaker voorkomende en intensere bosbranden, hebben onderzoekers van de Icahn School of Medicine at Mount Sinai twee grootschalige studies gepubliceerd waaruit blijkt dat bosbrandrook mogelijk grotere gezondheidsrisico’s veroorzaakt dan andere bronnen van luchtvervuiling. De onderzoekers vonden hogere risico’s op ziekenhuisopname wegens hart- en vaatziekten en luchtwegaandoeningen, en een slechtere overleving bij patiënten met longkanker.
De studies, geleid door eerste auteur Min Zhang, PhD, en senior auteur Yaguang Wei, PhD, leveren volgens de onderzoekers sterk bewijs dat niet alleen de hoeveelheid luchtvervuiling van belang is, maar ook de bron ervan.
De onderzoeken werden gepubliceerd in Nature Communications en The Lancet Oncology en richtten zich op de langetermijneffecten van fijnstof afkomstig van bosbranden, bekend als PM2,5. Dit bestaat uit microscopisch kleine deeltjes in de lucht die diep in de longen kunnen doordringen en zelfs in de bloedbaan terecht kunnen komen.
In beide onderzoeken bleek PM2,5 afkomstig van bosbranden per eenheid blootstelling samen te hangen met grotere gezondheidsrisico’s dan PM2,5 uit andere bronnen.
De bevindingen komen op een moment dat bosbrandrook steeds vaker gebieden bereikt die ver verwijderd zijn van traditionele brandgevoelige regio’s. Hierdoor worden tientallen miljoenen mensen in de Verenigde Staten blootgesteld aan verhoogde niveaus van luchtverontreiniging.
“Bosbrandrook is niet langer alleen een regionaal milieuprobleem. Het ontwikkelt zich tot een nationaal volksgezondheidsprobleem,” aldus Dr. Wei, universitair docent Environmental Medicine aan de Icahn School of Medicine at Mount Sinai en senior auteur van beide studies. “Ons onderzoek laat zien dat PM2,5 afkomstig van bosbranden schadelijker lijkt te zijn dan vergelijkbare hoeveelheden luchtvervuiling uit andere bronnen. Nu bosbranden vaker voorkomen, moeten gezondheids- en milieubeleidsmaatregelen rekening houden met zowel de hoeveelheid als de bron van luchtvervuiling.”
Bosbrandrook geassocieerd met lagere overleving bij longkankerpatiënten
De eerste studie, gepubliceerd op 15 september in The Lancet Oncology, onderzocht of langdurige blootstelling aan PM2,5 uit bosbranden invloed heeft op de overleving van patiënten met longkanker.
De onderzoekers analyseerden gegevens van 414.016 volwassenen van 65 jaar en ouder met longkanker uit de SEER-Medicare-database. Op basis van hun woonplaats werd geschat aan hoeveel PM2,5 uit bosbranden en uit andere bronnen zij waren blootgesteld. Hiervoor werden eigen schattingen van de totale PM2,5-concentraties gecombineerd met specifieke schattingen van bosbrand-PM2,5 die waren ontwikkeld door onderzoekers van Stanford University.
Uit de studie bleek dat zowel PM2,5 uit bosbranden als PM2,5 uit andere bronnen samenhing met een verhoogd sterfterisico na een diagnose van longkanker.
Toen de onderzoekers echter vergelijkbare toenames in blootstelling met elkaar vergeleken, bleek bosbrand-PM2,5 aanzienlijk sterker samen te hangen met sterfte. Hoewel PM2,5 uit bosbranden slechts ongeveer 4 procent van de totale PM2,5-blootstelling uitmaakte, werd naar schatting ongeveer 17 procent van de sterfte die verband hield met totale PM2,5-blootstelling eraan toegeschreven.
Volgens de onderzoekers wijzen de bevindingen erop dat langdurige blootstelling aan bosbrandrook een belangrijke en tot nu toe mogelijk onderschatte risicofactor kan zijn voor mensen met longkanker.
Onder de deelnemers schatten de onderzoekers dat jaarlijks honderden sterfgevallen konden worden toegeschreven aan blootstelling aan PM2,5 uit bosbranden. Ook bleek dat een groter aantal dagen met rook en langere perioden van rookblootstelling samenhingen met een slechtere overleving.
“Patiënten met longkanker zijn medisch gezien al kwetsbaar en onze bevindingen suggereren dat bosbrandrook hun risico verder kan verhogen,” aldus Dr. Zhang. “Nu luchtvervuiling door bosbranden vaker voorkomt, kan het verminderen van blootstelling een steeds belangrijker onderdeel worden van kankerzorg en nazorg.”
Volgens Dr. Wei hebben de bevindingen directe gevolgen voor artsen en patiënten.
“Voor mensen met longkanker of chronische hart- en longziekten kan het extra belangrijk zijn om de luchtkwaliteit te volgen en blootstelling tijdens rookperioden te beperken,” zei Dr. Wei. “Zorgverleners zullen mogelijk steeds vaker rekening moeten houden met blootstelling aan omgevingsfactoren als onderdeel van uitgebreide patiëntenzorg.”
Christine Ekenga, PhD, MPH, universitair docent aan de Rollins School of Public Health van Emory University en mede-auteur van de studie, zei: “Longkankerpatiënten hebben al te maken met aanzienlijke gezondheidsproblemen en onze bevindingen suggereren dat langdurige blootstelling aan bosbrandrook daar nog een mogelijk vermijdbaar risico aan kan toevoegen. We moeten beter begrijpen welke patiënten het meest kwetsbaar zijn en praktische strategieën ontwikkelen om hun blootstelling te verminderen.”
Bosbrandrook gekoppeld aan hoger risico op ziekenhuisopname wegens hart- en longziekten
In de tweede studie, gepubliceerd op 17 september in Nature Communications, analyseerden onderzoekers ziekenhuisgegevens van inwoners uit 20 Amerikaanse staten tussen 2006 en 2019. Deze gegevens werden gekoppeld aan geavanceerde modellen die langdurige blootstelling aan PM2,5 uit bosbranden en andere bronnen schatten.
Het onderzoek omvatte meer dan 57 miljoen ziekenhuisopnames wegens hart- en vaatziekten en bijna 33 miljoen ziekenhuisopnames wegens longaandoeningen.
Langdurige blootstelling aan PM2,5 uit bosbranden hing samen met een hoger risico op ziekenhuisopname voor een brede reeks hart- en luchtwegaandoeningen, waaronder hartfalen, ischemische hartziekte, hoge bloeddruk, astma, longontsteking, chronische obstructieve longziekte (COPD) en andere luchtwegaandoeningen.
Bij gelijke concentraties hing PM2,5 uit bosbranden consequent samen met grotere stijgingen in het risico op ziekenhuisopname dan PM2,5 uit andere bronnen.
“Deze studie bood een unieke mogelijkheid om op grote schaal de gezondheidseffecten van bosbrandrook direct te vergelijken met die van andere vormen van luchtvervuiling,” aldus Dr. Zhang, postdoctoraal onderzoeker bij de afdeling Environmental Medicine van Mount Sinai en eerste auteur van beide studies. “We zagen dat bosbrandrook zowel de longen als het cardiovasculaire systeem kan beïnvloeden en dat de effecten mogelijk sterker zijn dan die van vergelijkbare hoeveelheden vervuiling afkomstig van verkeer, industrie en andere bronnen.”
De onderzoekers vonden ook sterkere verbanden bij raciale en etnische minderheidsgroepen, inwoners van stedelijke gebieden en mensen die wonen in gemeenschappen met een lager gemiddeld opleidingsniveau en grotere sociaaleconomische achterstand.
De studie werd uitgevoerd door onderzoekers van de Icahn School of Medicine at Mount Sinai, Harvard T.H. Chan School of Public Health, Stony Brook University en New York University en werd ondersteund door het National Institute of Environmental Health Sciences.
Betekenis voor de volksgezondheid en toekomstig onderzoek
Gezamenlijk suggereren de studies dat bosbrandrook mogelijk als een afzonderlijke bedreiging voor de volksgezondheid moet worden beschouwd, waarvoor specifieke maatregelen nodig zijn die verder gaan dan beleid dat alleen gericht is op de totale hoeveelheid luchtvervuiling.
Toekomstig onderzoek zal zich richten op de vraag welke chemische bestanddelen van bosbrandrook verantwoordelijk zijn voor de mogelijk verhoogde toxiciteit en via welke biologische mechanismen PM2,5 uit bosbranden invloed heeft op hart- en vaatziekten, luchtwegaandoeningen en de uitkomsten bij kanker.
“Nu bosbranden wereldwijd toenemen, wordt het steeds belangrijker om de gevolgen van bosbrandrook voor de gezondheid te begrijpen,” aldus Dr. Wei. “Deze studies vormen een belangrijke stap in het vaststellen wie het meest kwetsbaar is en welke strategieën mogelijk kunnen helpen om de volksgezondheid te beschermen in een veranderend klimaat.”
Links
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1470204526002950
