De manier waarop baby’s worden getroost, kan belangrijker zijn dan hoe snel moeders reageren. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van onder andere professor Zanna Clay van de afdeling Psychologie, gepubliceerd in Developmental Psychology.
Onderzoekers observeerden moeder–baby-interacties in stedelijke gemeenschappen in het Verenigd Koninkrijk en landelijke gemeenschappen in Oeganda. Daarbij werden 147 natuurlijke episodes van baby’s die van streek waren geanalyseerd bij in totaal 82 baby’s van drie en zes maanden oud.
Uit de resultaten blijkt dat hoewel Britse moeders sneller reageerden op signalen van hun baby, Oegandese baby’s juist sneller herstelden. Het verschil ligt in de manier van troosten:
Britse moeders gebruiken na verloop van tijd vaker verbale geruststelling en minder lichamelijk contact.
Oegandese moeders vertrouwen, ook bij oudere baby’s, vooral op tactiele strategieën zoals borstvoeding.
Deze bevindingen dagen westerse aannames over ouderschap uit. Ze laten zien dat niet alleen de snelheid van reactie, maar vooral de wijze van troosten – gevormd door culturele context – cruciaal is voor hoe baby’s hun emoties leren reguleren.
De onderzoekers hopen dat deze inzichten leiden tot meer cultureel inclusieve vormen van ouderondersteuning en vroege interventie.
Bron: Durham University