Bloemrijke akkerranden zijn populair: ze trekken bijen en vlinders aan, zien er aantrekkelijk uit en zijn snel aan te leggen. Maar alleen met bloemstroken bereiken we geen soortenrijke en stabiele landschappen, waarschuwen onderzoekers van de Universiteit van Göttingen in Biological Conservation.
Volgens de studie is een mix van maatregelen op landschapsniveau nodig: kleinere akkers met meer randen, variatie in gewassen, natuurstroken met zowel eenjarige als meerjarige planten, én leefgebieden rond water. Zo ontstaan structuurrijke landschappen die soorten door het jaar heen voedsel en schuilplekken bieden, wat zorgt voor duurzame ecosystemen, betere bestuiving en natuurlijke plaagbestrijding.
Daarnaast benadrukken de onderzoekers het belang van samenwerking tussen boeren, beleidsmakers en andere belanghebbenden. “Alleen door gezamenlijke inspanningen kunnen we landbouwlandschappen biodivers en toekomstbestendig maken,” zegt professor Teja Tscharntke, hoofd van de onderzoeksgroep Functionele Agrobiodiversiteit & Agro-ecologie in Göttingen.