Zeeschuim – het schuim dat ontstaat wanneer golven lucht en algen opkloppen – kan zeer hoge concentraties van PFAS (per- en polyfluoralkylstoffen) bevatten, aanzienlijk hoger dan in het omliggende zeewater. Dat blijkt uit een nieuwe studie gepubliceerd in Environmental Science & Technology.
Onderzoekers namen monsters van zeeschuim en zeewater op 13 locaties langs de monding van de Cape Fear-rivier en de kust van North Carolina. Zij detecteerden 35 verschillende PFAS in totaal. De concentraties in het zeewater overschreden overal de 1 ppt-norm (delen per biljoen) en waren soms bijna duizend keer hoger. Maar in het zeeschuim lagen de waarden nog vele malen hoger: in sommige monsters werden individuele PFAS gemeten tot meer dan 1 miljoen ppt. Het sterkste voorbeeld was PFOS, een van de zes door de Amerikaanse milieuautoriteit EPA gereguleerde stoffen, dat werd aangetroffen op 8 miljoen ppt.
“Ons onderzoek toont aan dat zeeschuim PFAS kan concentreren tot niveaus die duizenden keren hoger zijn dan in het omliggende zeewater,” zegt hoofdauteur Jeffrey R. Enders. “Dit benadrukt het belang van monitoring, omdat contact met verontreinigd schuim onverwachte risico’s kan opleveren voor mens en milieu.”
De resultaten sluiten aan bij eerdere aanwijzingen dat PFAS via zeespray in de lucht kunnen terechtkomen en zo ook ingeademd kunnen worden. De onderzoekers stellen dat dit werk de noodzaak onderstreept van strengere controle en vermindering van PFAS-vervuiling in kustgebieden.