InhalatiecorticosteroÔden zouden het risico op longinfecties met non-tuberculeuze mycobacteriŽn kunnen verhogen

Bron: AMERICAN THORACIC SOCIETY

PatiŽnten die inhalatiecorticosteroÔden gebruiken om astma en andere ademhalingsproblemen te managen, zouden een groter risico hebben om longinfecties met non-tuberculeuze mycobacteriŽn (NTM) te ontwikkelen, volgens een nieuw onderzoek, online gepubliceerd in het Annals of the American Thoracic Society.

NTM zijn van dezelfde familie als de tuberculosebacterie, maar NTM komen in veel verschillende vormen voor, en zijn wijd verspreid in de omgeving. Hoewel ze niet van persoon tot persoon kunnen worden verspreid, zijn NTM moeilijk te behandelen en kunnen ze ernstige ziekte veroorzaken, zelfs met overlijden als gevolg.

In ďAssociation between Inhaled Corticosteroid Use and Pulmonary Nontuberculous Mycobacterial InfectionĒ, analyseerden Stephen J.Ruoss, MD, en zijn coauteurs de medische dossiers van 549 patiŽnten die gediagnostiseerd waren met NTM longinfecties in Northern California gedurende een periode van 10 jaar.

Ze ontdekten dat de kansen om een NTM-longinfectie te ontwikkelen 2,7 keer groter waren bij patiŽnten die drie of meer keren een recept voor een inhalatiecorticosteroÔd kregen. Ze ontdekten ook dat hoe langer een persoon een inhalatiecorticosteroÔd gebruikte en hoe hoger de dosis was, hoe waarschijnlijker het was dat de patiŽnt een NTM longinfectie ontwikkelde.

ďDe toenemende prevalentie van NTM is verontrustend omdat sommige van de meest voorkomende types van NTM moeilijker te behandelen zijn dan meervoudig resistente tuberculoseĒ, aldus dr. Ruoss, senior studie-auteur en longarts en intensivist aan het Stanford University Medical Center in California. ďHet snel groeiende aantal NTM infecties heeft zich voorgedaan tijdens een periode waarin gebruik van inhalatiecorticosteroÔden is toegenomen en we wilden zien of er een potentiŽle connectie was.Ē

Volgens de auteurs werden er in de vroege jaren 80, 1,8 gevallen van NTM infectie per 100.000 personen gerapporteerd. Meer recente studies lieten zien dat de prevalentie in sommige regioís van het land nu meer dan 40 gevallen per 100.000 personen zou kunnen zijn.

Gedurende deze tijd is het gebruik van inhalatiecorticosteroÔden toegenomen. Aanvankelijk gebruikt in de vroege jaren 80 in de V.S. om astma te behandelen, zijn inhalatiecorticosteroÔden in toenemende mate ook gebruikt om COPD (of chronic obstructive pulmonary disease) en bronchiŽctasieŽn te behandelen, een chronische ontstekingsaandoening die littekens geeft op de luchtwegen.

Sommige studies ontdekten dat zoveel als driekwart van de COPD-patiŽnten waarschijnlijk een inhalatiecorticosteroÔde neemt. Terwijl inhalatiecorticosteroÔden algemeen voorgeschreven en gebruikt worden bij COPD, is het waarschijnlijk dat het enkel een bescheiden aantal patiŽnten is dat significant medisch voordeel haalt uit deze behandeling, zeggen de auteurs.

ďEr zijn een aantal omvangrijke studies geweest die een erg bescheiden, maar statistisch significant medisch voordeel door gebruik van inhalatiecorticosteroÔden bij COPD patiŽnten hebben laten zienĒ, aldus dr. Ruoss. ďDeze studies hebben ook aangetoond dat COPD patiŽnten die deze medicamenten gebruiken, een licht verhoogd risico hebben op het ontwikkelen van gangbare bacteriŽle infecties.

Omdat inhalatiecorticosteroÔden het immuunsysteem minder actief blijken te maken, zouden ze kunnen bijdragen aan het risico op luchtweginfecties, inclusief NTM infecties, schreven de auteurs. ďInhalatiecorticosteroÔden zijn een standaard behandeling voor diegenen met astma omdat bewezen is, in studies en de medische praktijk, dat de voordelen zwaarder wegen dan de risicoísĒ, aldus dr. Ruoss. ďMaar als artsen, zouden we voorzichtig moeten zijn om dit type medicament breed in te zetten bij patiŽnten met COPDĒ

Net als bij voorgeschreven inhalatiecorticosteroÔden voor astmapatiŽnten, raadt dr. Ruoss aan dat artsen ďconcreet en objectief vaststellenĒ of hun COPD-patiŽnten voordeel verkrijgen door het medicament, en zo ja, eraan werken om de laagst mogelijke effectieve dosis voor te schrijven als de patiŽnt uiteindelijk niet helemaal zonder het medicijn kan.

Bij allen van hun patiŽnten die inhalatiecorticosteroÔden gebruiken, voegde dr. Ruoss toe, zouden artsen ďzich bewust moeten zijn van de toegenomen risicoís op infecties, en toezicht moeten houden op gangbare en mycobacteriŽle infecties.Ē

Beperkingen in het onderzoek omvatten het feit dat het geen gerandomiseerde gecontroleerde studie was, en men zodoende niet kan bewijzen dat gebruik van inhalatiecorticosteroÔden resulteert in toegenomen aantallen NTM longinfecties.

Vertaling: Arnoud
 



Steun ook ons kenniswerk, winkel eens in de Leefbewust winkel



Naar het overige nieuws van vandaag