De onkunde van uw dokter is mede
verantwoordelijk voor uw ziekte. We mogen nooit vergeten dat, op dit ogenblik, dokters de
belangrijkste doodsoorzaak zijn. Het ontbreekt hen totaal aan de basiskennis van de
biochemie waardoor ze de meest absurde raadgevingen op hun patiënten loslaten. De
zogenaamde 'geneesmiddelen' vormen, doorgaans, een groter gevaar voor de gezondheid dan de
ziekte op zich! Hopelijk zullen we spoedig de tijd meemaken dat wetenschappers meewarig
het hoofd schudden en zich vol verwondering zullen afvragen hoe men er ooit in geslaagd is
mensen te doen geloven dat ze weer gezond zullen worden door hun lichaam te vergiftigen
met medicijnen.
Zelfs vrouwen die tot de risicogroepen
behoren, zijn zich meestal niet bewust van de ernst van osteoporose (botontkalking). Dit
blijkt uit wereldwijd onderzoek van de universiteit van Massachusetts waar ook Nederlandse
vrouwen aan meededen. Osteoporose kan ernstige gevolgen hebben en leiden tot vermindering
van kwaliteit van leven door chronische pijn en zelfs sterfte. Vrouwen die tot de
risicogroepen behoren zouden zich dan ook moeten laten onderzoeken op osteoporose. Ook
(huis)artsen moeten hier meer alert op zijn.
De gevolgen van osteoporose kunnen ernstig
zijn. Botbreuken en ingezakte wervels met als gevolg chronische pijn en/of verminderde
mobiliteit zijn de meest voorkomende. De risicofactoren om osteoporose te krijgen zijn
bekend: botbreuk na het 50e jaar, vroege overgang, heupbreuk bij moeder of vader,
ouderdom, anti-hormoonmedicijnen na bijvoorbeeld borst- en prostaatkanker, langdurig
gebruik van het geneesmiddel prednison en een tekort aan calcium en vitamine D.
Het Amerikaanse onderzoek getiteld Global
Longitudinal Study of Osteoporosis in Women (GLOW) wordt uitgevoerd onder 60.000 vrouwen
in Noord-Amerika, Canada, Australië en een aantal Europese landen waaronder Nederland.
Uit de eerste vandaag gepubliceerde resultaten van het GLOW onderzoek blijkt dat veel
vrouwen met risicofactoren (57%) geen verband leggen tussen deze factoren en de ernstige
consequenties van osteoporose.
"Zolang vrouwen zich niet bewust zijn
van deze risico's, kunnen ze ook geen preventieve maatregelen nemen om bijvoorbeeld
botbreuken te voorkomen", aldus emeritus hoogleraar endocrinologie van VU medisch
centrum en voorzitter van de Osteoporosestichting Coen Netelenbos.
Minimaal 800.000 mensen in Nederland hebben
osteoporose heeft de hoogleraar becijferd. Een op de drie vrouwen en een op de zeven
mannen die de zestig is gepasseerd, krijgt er mee te maken. "Er is weinig
belangstelling voor botontkalking omdat het geen 'sexy' ziekte is. Maar als vrouwen en
mannen zich laten behandelen kan de kans op een (volgende) botbreuk met 50% worden
teruggebracht."
Nieuwe inzichten in de betekenis
van osteoporose bij ouderen: een gebroken heup als voorbode van een gedaalde
levensverwachting
Heupbreuken vormen een gevreesde
verwikkeling van osteoporose. Tot 20 procent van de ouderen met een gebroken heup
overlijdt binnen het jaar. Tot nu toe werd aangenomen dat na die kwetsbare periode van 6
tot 12 maanden heupfractuurpatiënten een voor hun leeftijd normale prognose hebben. Die
veronderstelling wordt nu tegengesproken door grootschalig onderzoek aan UZ Brussel (Vrije
Universiteit Brussel) en UZ Leuven (K.U.Leuven) bij meer dan 750 000 ouderen met
heupbreuken: ook 10 tot 15 jaar na de breuk blijft de levensverwachting gevoelig ingekort.
Een gebroken heup moet dan ook worden
beschouwd als een teken van onderliggende kwetsbaarheid met een verhoogde vatbaarheid voor
verwikkelingen. Die kwetsbaarheid heeft belangrijke therapeutische implicaties: ze
benadrukt het belang van internistische nazorg en opvolging na hospitalisatie voor een
gebroken heup.
Osteoporose is een aandoening die het skelet verzwakt en het risico op breuken verhoogt.
Aan de basis ligt een leeftijdsgebonden versnelling van de botafbraak. Vooral heupbreuken
zijn een teken van gevorderde osteoporose en vormen een gevreesde verwikkeling. In de EU
treden per jaar meer dan 400 000 heupfracturen op bij vrouwen en meer dan 100 000 bij
mannen. Wereldwijd gaat het jaarlijks om ongeveer 1 800 000 gebroken heupen waarvan in ons
land zowat 18 000. Door de vergrijzing neemt dit aantal van jaar tot jaar nog sterk toe.
Heupbreuken treffen overwegend ouderen (typisch 70-plussers), tasten de levenskwaliteit
aan en bedreigen de onafhankelijkheid. Ongeveer 20 procent van alle heupfractuurpatiënten
moet, als gevolg van de breuk, definitief worden opgenomen in een verzorgingsinstelling.
Bovendien overlijdt 15 tot 20 procent van de betrokkenen binnen het jaar, door medische
verwikkelingen maar ook door nieuwe breuken. Heupfracturen vormen wereldwijd dan ook een
van de belangrijkste bronnen van hospitalisatie, institutionalisatie en sterfte.
Tot nu toe werd algemeen aangenomen dat een gebroken heup gepaard gaat met een kwetsbare
periode van 6 tot hooguit 12 maanden. Eenmaal die kritieke periode doorgekomen, zouden
heupfractuurpatiënten een voor hun leeftijd normale prognose hebben. Die veronderstelling
werd evenwel nooit degelijk getoetst in onderzoek. Daarin komt nu verandering met een
grootschalige analyse van de betekenis van heupbreuken op langere termijn, waarvan de
resultaten op 16 maart werden gepubliceerd in het gezaghebbende vakblad Annals of Internal
Medicine.
De studie kadert in de jarenlange samenwerking tussen prof. dr. Patrick Haentjens van het
laboratorium voor experimentele heelkunde en de dienst klinisch wetenschappelijk onderzoek
van UZ Brussel en prof. dr. Steven Boonen van het centrum voor metabole botziekten en de
dienst geriatrie van UZ Leuven. In hun onderzoek kwamen zij na analyse van gegevens van
zo’n 750 000 heupfractuurpatiënten tot een eenduidige conclusie: ook na 10 tot 15
jaar wijst een doorgemaakte heupbreuk op een sterk gestegen sterftekans.
“Onze gegevens bevestigen dat vrouwen in de eerste drie maanden na een heupbreuk
ongeveer driemaal meer kans hebben om te overlijden dan zou worden verwacht op basis van
hun leeftijd”, licht prof. dr. Patrick Haentjens toe. “Bij mannen blijkt in die
periode de sterftekans nog sterker toegenomen, met een factor 8. Maar vooral de resultaten
op lange termijn springen in het oog: zelfs na 10 tot 15 jaar blijft de sterfte abnormaal
hoog, met ook dan nog drie- tot viermaal meer kans op overlijden. Het is dus niet zo dat
na 6 tot 12 maanden de prognose van heupfractuurpatiënten normaliseert. Osteoporotische
heupbreuken blijven, ook na geslaagde heelkunde en intensieve revalidatie, een
levensbedreigende verwikkeling – zelfs op langere termijn.”
De vraag stelt zich dan ook waarom een gebroken heup nog jaren later voorbode blijft van
een gedaalde levensverwachting.
“Dat heeft te maken met het feit dat ouderen die een heup breken geen gemiddelde
ouderen zijn, maar patiënten met een uitgesproken ouderdomsgebonden kwetsbaarheid”,
aldus prof. dr. S. Boonen. “In vergelijking met leeftijdsgenoten heeft de gemiddelde
heupfractuurpatiënt meer onderliggende aandoeningen en minder weerstand. Die
kwetsbaarheid wordt aangeduid met de term ‘frailty’ en verklaart waarom
hospitalisatie voor een heupfractuur vaak gepaard gaat met medische verwikkelingen.
Daarom ook overlijdt 1 op 5 patiënten
binnen de 6 tot 12 maanden. Wat ons onderzoek aantoont, is dat dit sterfterisico niet
verdwijnt na die periode. Ouderdomsgebonden kwetsbaarheid blijft de levensverwachting van
heupfractuurpatiënten inkorten, ook jaren na de breuk.”
Deze inzichten hebben therapeutische
implicaties: ze benadrukken het belang van heupfractuurpreventie – mogelijk met
gerichte medicatie bij bewezen osteoporose – maar ook het belang van internistische
nazorg en opvolging na hospitalisatie voor een gebroken heup.
Minder kans op botontkalking bij
vegetariërs
Een vegetarische voeding beschermt het
lichaam beter tegen allerlei ziekten zoals botontkalking dan een vleeshoudende voeding.
Schedelbotten herbergen mogelijk de
sleutel om osteoporose (botontkalking) aan te pakken
Wetenschappers van de Queen Mary
Universiteit van Londen hebben fundamentele verschillen ontdekt tussen de botten van de
ledematen en die welke tot de schedel behoren, waarbij ze ervan overtuigd zijn dat het de
sleutel bevat om botontkalking en breuken aan te pakken. Het is algemeen bekend dat de
botten van armen en benen broos worden en daardoor kwetsbaar wanneer ze niet in conditie
gehouden worden met kracht oefeningen. Echter, schedelbotten die bijna geen gewicht dragen
blijken bijzonder ongevoelig voor breuken te zijn.
Het nieuwe onderzoek dat gepubliceerd is in
Plos ONE* biedt voor de eerste keer een verklaring voor dit fenomeen. De onderzoekers
stellen dat deze nieuwe kennis omtrent het verschil tussen de twee botsoorten een nieuwe
weg kunnen aanreiken om osteoporose te voorkomen of te behandelen. Mensen die osteoporose
ontwikkelen hebben zwakke botten die neigen tot breken. Deze voorwaarde doet zich vooral
voor als we op leeftijd komen, vooral na de menopauze bij vrouwen als de oestrogeenwaarden
dramatisch dalen. Van de mensen boven de 50 jaar geldt dat van de vrouwen 50% ermee te
maken heeft en 20% van de mannen. De onderzoekers wilden begrijpen waarom de schedelbotten
niet bros worden bij het ouder worden, zelfs niet bij vrouwen na de menopauze.
Om dit te onderzoeken
onderzochten ze gedetailleerd de cellen van het bot van een rattenschedel en vergeleken
dat met cellen van een bot van een ledemaat van deze rat. Ze vonden daarbij verschillen in
de aanwezigheid van cellen en hoe deze zich in het laboratorium gedroegen. Ze ontdekten
eveneens dat wanneer ze deze cellen behandelden met oestrogeen dit een groter effect
sorteerde op de cellen van de ledematen. Omdat de verschillen zo diepgaand blijken,
geloven de onderzoekers dat dit verschil reeds vroeg in de aanlegfase van het bot gebeurt,
mogelijk in de periode in de baarmoeder.
De onderzoekers hebben een gedetailleerde
genetische studie verricht naar de twee typen van botcellen. Ze keken daarbij naar welke
genen actief zijn in de twee typen cellen en vonden daarbij een opzienbarend verschil
tussen deze twee. Ze vonden in totaal 1236 – ongeveer 4% van het genoom (=een
complete set van chromosomen. Het beschrijft de combinatie van alle erfelijke factoren)-
die verschillende activiteiten niveaus laten zien in de twee typen van botcellen. Onder
deze cellen ontdekten ze een aantal genen die bekend staan om in werking in het aansturen
van stevige botstructuren.
De hoofdauteur Dr Simon Rawlinson, die les
geeft in “Oral Biology” (het gebied van met name het aangezichtsgedeelte van het
hoofd c.q. de mond. Praktisch vertaalt de orthodontistenopleiding.) bij de Queen Mary
Universiteit van Londen verklaart: “Dit onderzoek is opwindend omdat het ons iets
vertelt over het feit waarom onze schedel zo stevig blijft als we ouder worden, dit in
tegenstelling tot de botten van onze armen en benen.” “Nu we dit fenomeen beter
begrijpen, kunnen we ook botontkalking beter begrijpen.” “Dit opent weer de weg
naar vele nieuwe onderzoeksmogelijkheden hoe de ziekte behandeld of zelfs voorkomen kan
worden.”
Queen Mary, University of London
Vertaling - Pauline Laumans
Speciale kanalen voor een gezonde
calciumbalans
Calcium is zeer belangrijk voor veel
fysiologische processen die in ons lichaam plaatsvinden. Daarom werken verschillende
organen samen om de calciumbalans op peil te houden. Zo wordt calcium in de darmen uit het
voedsel opgenomen en in de nieren teruggehaald vanuit de voorurine. Daarnaast wordt
calcium opgeslagen in botten, maar een overschot uitgescheiden via de urine. Speciale
calciumkanalen fungeren als poortwachters voor het actieve transport van calcium in deze
organen. De kanalen worden aangestuurd door verschillende factoren die aanwezig zijn in de
cellen, maar ook door zogenaamde calciotrope hormonen zoals vitamine D. Het onderzoek van
Joost Schoeber geeft inzicht in eiwitten die voor de aansturing verantwoordelijk zijn en
daarmee in de wijze waarop de calciumkanalen functioneren. Deze kennis kan op termijn
nieuwe methoden opleveren om te kunnen ingrijpen bij een verstoorde calciumbalans.
Verhoogd risico op kaakbotnecrose
bij gebruik van intraveneuze bisfosfonaten
Er bestaat een licht verhoogd risico op
kaakbotnecrose (afsterven van botweefsel in de kaak) bij patiënten die bisfosfonaten
gebruiken. Dit blijkt uit een beoordeling die is uitgevoerd door het wetenschappelijke
Comité voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik (CHMP) van het Europese bureau voor de
geneesmiddelenbeoordeling (EMEA), waarin het CBG is vertegenwoordigd. Het risico op
kaakbotnecrose is over het algemeen laag, maar het is hoger bij patiënten die aan kanker
lijden en behandeld worden met intraveneuze bisfosfonaten (toediening via een ader). Het
risico is lager bij patiënten die orale bisfosfonaten (tabletvorm) gebruiken en bij
andere indicaties, zoals osteoporose (botontkalking). Bisfosfonaten zijn geneesmiddelen
die worden gebruikt om de gevolgen van botaandoeningen te behandelen. Voorschrijvers
dienen patiënten met kanker te adviseren naar hun tandarts te gaan voor een
gebitscontrole voordat zij een behandeling met bisfosfonaten starten. Bij andere
indicaties dienen voorschrijvers te adviseren dat patiënten hun tandarts bezoeken als hun
gebit in slechte staat is. Er komt aanvullend onderzoek om de risicofactoren en de
maatregelen die nodig zijn om het verhoogde risico op kaakbotnecrose terug te dringen,
beter in kaart te kunnen brengen. Het CBG is van mening dat de klinische baten-risico
balans van bisfosfonaten nog steeds positief is. Patiënten die vragen hebben of zich
zorgen maken, kunnen zich het beste wenden tot hun arts.
Cola en calcium
GdJ
Het vitamine K-dossier gelicht
Noord-Japanners en Fransen lijden beduidend
minder aan aderverkalking en osteoporose dan mannen en vrouwen elders in de wereld. Dat
blijkt veel te maken te hebben met de consumptie van vitamine K2-rijke voedingsmiddelen,
die een belangrijke factor zijn in het voorkomen van deze aandoeningen.
Vitamine K belangrijkste vitamine voor
behoud botmassa
Het traditionele Japanse ontbijtgerecht
natto (uit gefermenteerde sojabonen) blijkt het risico op osteoporose – de aandoening
die botbreuken veroorzaakt bij meer dan 80.000 mensen in Nederland – te verminderen.
Natto wordt veel in Japan gegeten en blijkt hoge concentraties vitamine K2 te bevatten.
Van vitamine K is inmiddels bekend dat het een belangrijke rol speelt bij het behoud van
gezonde botten. Uit een placebogecontroleerde studie van onderzoekers aan de Universiteit
van Maastricht[1], bleek dat Vitamine K2 helpt bij het verbeteren van de hoeveelheid
botmineraal en de breedte van het heupbot. Daarom zou deze relatief onbekende vitamine
kunnen helpen bij het voorkomen van aan osteoporose gerelateerd botverlies bij vrouwen na
de menopauze.
Got carrots? Vegetables may have bone to pick as calcium providers
A specially developed carrot has been produced to help people absorb more calcium.
Researchers at Texas A&M AgriLife's Vegetable and Fruit Improvement Center studied the
calcium intake of humans who ate the carrot and found a net increase in calcium
absorption. The research, which was done in collaboration with Baylor College of Medicine,
means adding this carrot to the diet can help prevent such diseases as osteoporosis.
Taking a supplement of glycine
helps prevent degenerative diseases such as arthrosis or osteoporosis
A doctoral thesis presented in the UGR has established that these diseases are due to a
lack of this amino acid which is present in food such as fish, meat or dairy products. The
research, which was carried out at the Cellular Metabolism Institute in Tenerife, studied
the effect of the glycine supplement in the diet of a group of 600 volunteers affected by
different diseases related to the mechanical structure of the organism.
USC dentist links Fosomax-type
drugs to jaw necrosis
Researchers at the University Of Southern California, School Of Dentistry release results
of clinical data that links oral bisphosphonates to increased jaw necrosis. The study is
among the first to acknowledge that even short-term use of common oral osteoporosis drugs
may leave the jaw vulnerable to devastating necrosis, according to the report appearing in
the January 1 Journal of the American Dental Association (JADA). Osteoporosis currently
affects 10 million Americans. Fosomax is the most widely prescribed oral bisphosphonate,
ranking as the 21st most prescribed drug on the market since 2006, according to a 2007
report released by IMS Health.
Study suggests link between
obesity, poor bone health
Being overweight is a known risk factor for heart disease, diabetes and a host of other
health conditions. Now, a University of Georgia study published in the November issue of
the American Journal of Clinical Nutrition finds that obesity may also be bad for bone
health.
Predicting risk of hip fracture in
postmenopausal women
To help doctors predict the five-year risk of hip fractures in their postmenopausal
patients, a team of UC Davis researchers has developed a method that assesses nearly a
dozen factors, including age, ethnicity and level of physical activity.Working with data
from tens of thousands of women who participated in the Women’s Health Initiative
(WHI), UC Davis professor of medicine and internist John Robbins and his colleagues
evaluated the clinical risk factors associated with hip fractures in women and created a
process that they say could be useful in making decisions about screening and the use of
medications for osteoporosis.
The use of a drug to activate stem cells that differentiate into bone appears to cause
regeneration of bone tissue and be may be a potential treatment strategy for osteoporosis.
Osteoporosis is striking more
Americans than ever before in history, despite dairy intake and calcium supplementation.
Bacteria continue to elude even the best antibiotics, despite the billions of dollars of
pharmaceutical research. Unless the etiology (cause) of a disease is identified, all the
supplements and drugs in the world may be for naught. Early in the year 2000, researchers
discovered that the density of the bones of laboratory mice improved up to 50 percent when
they were given cholesterol-lowering drugs. It is even more important to note that
cholesterol-lowering drugs are antifungal medications. That brings us full circle.
Polyphenols in Dried Plums Reduce
Risk of Osteoporosis
The naturally occurring polyphenols in dried plums (prunes) may encourage bone formation
and reduce the risk of osteoporosis, according to a study conducted by researchers from
Oklahoma State University and the University of Oklahoma Health Sciences, and published in
the Journal of Nutritional Biochemistry. Polyphenols are naturally occurring plant
compounds known to have antioxidant and other health benefits.
Popular osteoporosis drugs triple
risk of bone necrosis
A University of British Columbia and Vancouver Coastal Health Research Institute study has
found that a popular class of osteoporosis drugs nearly triples the risk of developing
bone necrosis, a condition that can lead to disfigurement and incapacitating pain.
Dietary calcium is better than
supplements at protecting bone health
Women who get most of their daily calcium from food have healthier bones than women
whose calcium comes mainly from supplemental tablets, say researchers at Washington
University School of Medicine in St. Louis. Surprisingly, this is true even though the
supplement takers have higher average calcium intake. Lees verder
OHSU scientists find antidepressant,
bone loss link
Two new studies suggest older men and women taking selective serotonin reuptake
inhibitors, a class of antidepressants that includes Prozac, Paxil and Zoloft, are prone
to increased bone loss. The jointly released studies by scientists at Oregon Health &
Science University, and in San Francisco, Minneapolis, San Diego and Pittsburgh, found
that elderly men taking SSRIs had lower bone mineral density, and elderly women taking the
antidepressants had a higher rate of yearly bone loss.
Secondhand smoke proves to be no 'joke'
on oral health
A study published in this month's issue of the Journal of Periodontology found that
subjects with periodontitis who were exposed to secondhand smoke were more likely to
develop bone loss, the number one cause of tooth loss.
Plant-based omega-3 polyunsaturated fatty acids (PUFA) may have a protective effect on
bone health, according to a team of Penn State researchers who carried out the first
controlled diet study of these fatty acids contained in such foods as flaxseed and
walnuts.
Normally, most of the omega-3 fatty acids in the diet are plant-derived and come mainly
from soybean and canola oil. Other sources are flaxseed, flaxseed oil, walnuts and walnut
oil. Smaller amounts also come from marine sources, mainly fish, but also algae. Omega-3s
are thought to have an anti-inflammatory effect and may play an important part in heart
and bone health.
NIH Researchers Discover Protein that
Appears to Regulate Bone Mass Loss, the Cause of Osteoporosis
An estimated ten million Americans suffer from osteoporosis, and another 34 million
Americans are at risk of developing the disease, which is characterized by a severe loss
of bone mineral density, fragile bones and an increased risk of hip, spine and wrist
fractures. The basic mechanism behind osteoporosis involves an imbalance between bone
mineral formation and loss, but the detailed biological processes that lead to this
imbalance are not completely understood. Now researchers at the National Institute of
Allergy and Infectious Diseases (NIAID), one of the National Institutes of Health (NIH),
and colleagues are reporting new insights into the biology of bone loss based on a study
of 14 people with a rare genetic disorder called X-linked Hyper IgM Syndrome.
Plant-based omega-3 polyunsaturated fatty acids (PUFA) may have a protective effect on
bone health, according to a team of Penn State researchers who carried out the first
controlled diet study of these fatty acids contained in such foods as flaxseed and
walnuts. Normally, most of the omega-3 fatty acids in the diet are plant-derived and come
mainly from soybean and canola oil. Other sources are flaxseed, flaxseed oil, walnuts and
walnut oil. Smaller amounts also come from marine sources, mainly fish, but also algae.
Omega-3s are thought to have an anti-inflammatory effect and may play an important part in
heart and bone health. "The unique thing about this study is that we know exactly
what the participants ate because we closely controlled their food," says Dr. Rebecca
Corwin, associate professor of nutrition. "These people are really dedicated to spend
a total of 24 weeks in the study with 18 weeks eating only what was supplied to
them." Previous studies of omega-3s on bone health used oil supplements rather than
whole food sources. The researchers note in a recent issue of Nutrition Journal, that
"supplement studies typically do not involve control of the background diet, and it
is possible that differences across studies could be explained by failure to control for
other nutrients that affect bones." The researchers developed three diets that they
fed sequentially to the 23 participants. Twenty of the subjects were men and three were
postmenopausal women not on hormone replacement therapy for six months. This study was
part of a larger one investigating the effects of omega-3 fatty acids on cardiovascular
health. For six weeks the subjects ate either the control diet, dubbed average American
diet or two other diets high in PUFA. After six weeks the group had three weeks off to
resume their typical eating pattern and then for the next six weeks they ate one of the
other diets. This continued for 24 weeks until all participants consumed six weeks of all
the diets.
In the year following coronary artery bypass grafting (CABG), bone mineral content
declines significantly in men, according to findings published in the American Journal of
Cardiology. Declines in bone mineral have been shown to increase the risk of fracture.Dr.
Larry E. Miller, of Virginia Polytechnic Institute and State University, and colleagues
evaluated changes in bone mineral and body composition in 26 men, between the ages of 50
and 79 years, who underwent CABG. In each patient, blockages were removed in more than one
coronary artery, the blood vessels that pass through the heart to provide oxygen-infused
blood to the rest of the body.The investigators performed dual-energy X-ray
absorptiometry, a method of measuring bone mineral content, before surgery and at 3 months
and 1 year after treatment.Bone mineral density had decreased in the arms, pelvis and the
total body by 3 months after treatment. The bone mineral content was also reduced by 4.9
percent in the arms, and losses in the legs and total body approached statistical
significance.
Study Describes Action of Estrogen in
Protecting Bone
Researchers at the University at Buffalo have described a novel pathway by which
estradiol, the primary estrogen in humans, aids in maintaining bone density, a function
critical to avoiding osteoporosis. It is well known that estrogen is essential for healthy
bone, and that when the production of estrogen is reduced, as occurs normally in
postmenopausal women and pathogenically after exposure to radiation or chemotherapeutic
drugs, bones become brittle and break easily. However, the mechanisms involved aren't
clearly understood. The new study found that one way estradiol helps to maintain bone
density is by stopping the activation of an enzyme known as caspase-3. Also called the
executioner caspase, caspase-3 is the central player in initiating the process of
apoptosis, or programmed cell death of osteoblasts, the bone cells that aid in the growth
and development of new bone and teeth.
Resolvin E1 Protects against
Inflammation and Bone Loss in Experimental Periodontitis
Gum disease is initiated by bacteria populating dental plaque and may eventually result in
tissue and tooth loss. Gum disease is similar to other chronic inflammatory diseases such
as arthritis, where inflammation causes tissue damage and is responsible for the disease.
To date, the prevention of gum disease is limited to successful oral hygiene and regular
professional care. However, despite these preventive actions, plaque control is not enough
to prevent disease in susceptible individuals with a high inflammatory response.
Researchers presenting their findings today during the 35th Annual Meeting of the American
Association for Dental Research are introducing Resolvins, a new family of biologically
active products of omega-3 fatty acids. They are natural endogenous regulators of the
inflammatory response. Since it is now known that inflammation plays a critical role in
many diseases, including heart diseases and asthma, experiments were carried out to test
the actions of the newly described EPA (eicosapentanoic acid)-derived Resolvin E1 (RvE1)
in regulating tissue destruction and resolving inflammation in gum disease. Experimental
gum disease characterized by tissue inflammation and bone loss was stimulated in rabbits
by the application of specific bacteria that cause human gum disease. The results of this
study showed that topical application of RvE1 in experimental gum disease provided
remarkable protection against soft tissue and bone loss associated with gum disease
(periodontitis). Analysis of these data supports the concept that inflammation is a good
therapeutic target in the treatment of periodontal disease.
n–3 Fatty acids are positively
associated with peak bone mineral density
Knowledge of the influence of nutritional intake on bone health is limited.
Polyunsaturated fatty acids have been suggested to influence bone growth and modeling in
humans, although data are sparse. The results showed that n–3 fatty acids, especially
DHA, are positively associated with bone mineral accrual and, thus, with peak BMD in young
men.
Scientists identify a candidate gene for
osteoporosis
Researchers report the identification of a gene that may play a role in susceptibility to
osteoporosis -- the crippling disease that leads to bone fractures, especially of the hip
and spine. The study, conducted by scientists at the Musculoskeletal Diseases Center of
the Jerry L. Pettis Memorial Veteran's Affairs Medical Center at Loma Linda, shows
convincing evidence that a gene called DARC negatively regulates bone density in mice.
Women up to age 30 at risk for bone
loss, study finds
Women who follow strict exercise and diet regimens may harm their body's ability to form
new bone, which can lead to osteoporosis later in life. Researchers recommend that the
more women exercise, the more they need to eat to stay healthy.
